Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2012

Και το πλοίο φεύγει…


Δε με νοιάζει που φεύγω, δε με πειράζουν τα ταξίδια. Με πειράζει το «ΓΙΑΤΙ;». Γιατί ένας ευλογημένος τόπος, τούτη δω η χώρα, τείνει να μοιάζει πλέον με μια κουρελιασμένη, βρώμικη ζητιάνα, η οποία κουλουριάζεται σε χαρτόκουτα, παρακαλώντας κάθε βράδυ να ξεψυχήσει, μπας και τελειώσει το μαρτύριο της γύμνιας της;

Είναι πρωί, λίγο μετά τις 08:00, στη συμβολή των οδών Τσιμισκή και Παύλου Μελά στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Το κρύο ξυρίζει σε μια πόλη που δεν θυμίζει σε τίποτα πια την πρότερή της αίγλη.

Ένα ζευγάρι νέων, πάνω-κάτω 28 ετών περπατά και συζητά δυνατά για την «κατάσταση». «Κοσμά, πρέπει να φύγουμε», του λέει εκείνη. «Πού θα πάει αυτή η ιστορία; Θα πατήσουμε τα 30 σε λίγο και δεν θα μπορούμε να κάνουμε πλέον τίποτα». «Ρε Ελένη, το ξέρω… Και εμένα δε μ’αρέσει να ‘κατσικώνομαι’ στους γονείς μου και να με θρέφουν. Θα δούμε τι μπορεί να γίνει».

Θα δούμε τι μπορεί να γίνει… Ο χρόνος παγώνει εδώ, όπως το ίδιο παγωμένη είναι και αυτή η τελευταία ημέρα του Γενάρη. Δεν έχουν περάσει παρά μονάχα πέντε ώρες, όταν ο πρωθυπουργός αυτής της δύστυχης χώρας, εμφανίστηκε από τις Βρυξέλλες συγκρατημένος για την πορεία των διαπραγματεύσεων με την Τρόικα. «Η ενημέρωση έγινε, αλλά υπάρχουν ακόμη σημαντικές δυσκολίες». Δίπλα στον κ. Παπαδήμο, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, βλοσυρός και αρκετά σκεφτικός, και παραπέρα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος (και συνάδελφος), Παντελής Καψής. «Well...», αναφωνεί ο πρωθυπουργός, θαρρείς και όλα βαίνουν καλώς...


Το κλίμα ήταν όμως βαρύ. Μπορεί οι προτάσεις της fraü Merkel για την δημιουργία μιας ιδιότυπης «επιτροπείας» (κομισαριάτου) επί των δημοσιονομικών της χώρας να απορρίφθηκε, αλλά ο δεκασέλιδος «φετφάς» της Τρόικα παραμένει. Νέο «ψαλίδισμα» μισθών και συντάξεων, αθρόες απολύσεις, ελαστικές μορφές εργασίας, που ξεπερνούν ακόμη και αυτά τα όρια του ευτελισμού της ανθρώπινης ύπαρξης.

Κάποτε ο ΓΑΠ – κατά κόσμον Γιώργος Ανδρέα Παπανδρέου – είχε πει ότι η Ελλάδα θα πρέπει να γίνει η Δανία του Νότου. Μόνο που η βαλκάνια Δανιμαρκία έφτασε στο σημείο να θυμίζει ένα φτηνό προτεκτοράτο. Ο ίδιος, μετά την αποχώρησή του από την πρωθυπουργία, διαπίστωσε ότι οι νέοι εγκαταλείπουν την Ελλάδα και δήλωνε εμφατικά απέναντι στις τηλεοπτικές κάμερες ότι «θα πρέπει να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις ώστε να τους ξαναφέρουμε πίσω». Λόγια της πλώρης και gossip της κόρης…

Όμως η μνήμη μπορεί να συγχωρεί, μα ποτέ δεν ξεχνά: τα μεγαλόστομα λόγια της γενιάς του Πολυτεχνείου, που ίδρωσε – πράγματι – για να αποδιώξει τη Χούντα των συνταγματαρχών, αλλά που εν συνεχεία άρχισε να ιδρώνει τα οπίσθιά της πάνω σε αναπαυτικές καρέκλες, εκμεταλλευόμενη στο έπακρο και με περίσσειο θράσσος την αξία και τη γνώση νεότερων ανθρώπων, πλέον δεν έχουν κανένα νόημα. Γιατί;

Γιατί πολύ απλά το πλοίο φεύγει και θα φύγει στην ώρα του. Μόνο που επάνω του δεν θα σέρνει λουσάτους ταξιδιώτες, με πολυτελείς καμπίνες, και γυαλιστερά μαύρα SUV τζιπ παρκαρισμένα στην κοιλιά του. Οι επιβάτες του θα είναι νέοι, πολύ νέοι μα την αλήθεια, οι οποίοι μαζεύουν ό,τι έχουν και δεν έχουν, και φεύγουν μακριά. Μακριά από αυτή τη χώρα που ξέρει να στρίβει μέσα τους αργά το μαχαίρι και τους έμαθε να λένε και ευχαριστώ από πάνω…

Δεν τα βγάζω από το μυαλό μου, τα ζω κάθε μέρα. «Μας έχουν γέρασει πριν την ώρα μας ρε καρντάσι», μου έλεγε τις προάλλες ένας συνομίλικός μου, όταν τον συνάντησα κάπου έξω από την αγορά στη Μοδιάνο.

Παντού γύρω μου νέοι, γερασμένοι στο ηθικό, με πρόσωπα σκυθρωπά, με την ίδια πάντοτε φράση στο στόμα: «Θα δούμε ρε Χρήστο, έχει ο Θεός!».

Το πλοίο σφυράει στο λιμάνι. Δε με νοιάζει που φεύγω, δε με πειράζουν τα ταξίδια. Με πειράζει το «ΓΙΑΤΙ;». Γιατί ένας ευλογημένος τόπος, τούτη δω η χώρα, τείνει να μοιάζει πλέον με μια κουρελιασμένη, βρώμικη ζητιάνα, η οποία κουλουριάζεται σε χαρτόκουτα, παρακαλώντας κάθε βράδυ να ξεψυχήσει, μπας και τελειώσει το μαρτύριο της γύμνιας της;

Δεύτερο σφύριγμα, και το λιμάνι σείεται. Άνδρες, γυναίκες, νέοι άνθρωποι ανεβαίνουν στο γκριζωπό σκαρί. Κάποιοι κοιτούν πίσω για στιγμές και μετά προχωρούν. Ο καμαρώτος γκρινιάζει γιατί ο καπετάνιος θέλει να βιράρει άγκυρες, το κρύο περονιάζει.

Στο τρίτο μακρόσυρτο βουητό, το πλοίο φεύγει και μαζί του αναχωρεί καθετί δημιουργικό. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι το λιμάνι που φεύγει, έχοντας απωλέσει τη μνήμη του και τη θέση του. Η Ελλάδα φεύγει από την Ελλάδα, για να διασφαλίσει το ύπαρξή της, το μέλλον της…

Καλή αντάμωση!

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Στα πλοκάμια της βλακείας...

"Ξεδίπλωσε το στράτσο, τράβηξε δυο χταποδάκια που ήταν μέσα, τα καμάρωσε κι εδήλωσε πως έχει κάθε δικαίωμα να τα μαγειρέψει και να τα φάει ποτίζοντάς τα με μπόλικον κράσο, ένεκα που το χταπόδι χωρίς ένα πρώτο κρασί δε μαγειρεύεται, και δίχως ένα δεύτερο δε χωνεύεται...(Μ. Καραγάτσης - "Τα χταποδάκια")"

Η σύλληψη των 53 ατόμων, που φέρονται ως εμπλεκόμενα στο μεγάλο σκάνδαλο τοκογλυφίας και ξεπλύματος μαύρου χρήματος κυριάρχησε στα σημερινά πρωτοσέλιδα του έντυπου και διαδικτυακού Τύπου.

Οι καταγγελίες και τα πραγματικά περιστατικά αυτής της απίστευτης ιστορίας έρχονται σταδιακά στο φως της δημοσιότητας, αποκαλύπτοντας για ακόμη μία φορά την ένδεια των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους. Γιατί, κακά τα ψέματα, είναι σωστό και δίκαιο ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρήστος Παπουτσής, να συγχαίρει τις αστυνομικές δυνάμεις που έκαναν το καθήκον τους, αλλά είναι απίστευτα κακόγουστη και υποκριτική η στάση του υπουργού Οικονομικών, Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος, από το βήμα της Βουλής, έσπευσε – διαρρηγνύοντας σχεδόν τα ιμάτιά του – να ρίξει το ανάθεμα στους φερόμενους ως ενόχους.
Δηλαδή, τόσα χρόνια που όλοι γνώριζαν – πολιτικοί και δημοσιογράφοι – τα έργα και τις ημέρες συγκεκριμένων ανθρώπων, όλα ήταν "όμορφα και αγγελικώς πλασμένα";

Προσέξτε την χρονική συγκυρία: η αποκάλυψη του τοκογλυφικού «χταποδιού», το οποίο φιγουράριζε στο σημερινό πρωτοσέλιδο των «Νέων», έτοιμο να καταβροχθίσει τον Λευκό Πύργο, ήρθε σχεδόν ταυτόχρονα με την απαίτηση τω ν δικαστικών αρχών για την προφυλάκιση του πρώην δημάρχου Θεσσαλονίκης, Βασίλη Παπαγεωργόπουλου, που φέρεται ως εμπλεκόμενος με το σκάνδαλο των «μαύρων» ταμείων του Δήμου.

Όχι, τα δύο περιστατικά δεν συνδέονται μεταξύ τους. Ωστόσο, θα αναρωτηθεί κάποιος, οι συμπτώσεις είναι κάτι παραπάνω από διαβολικές. Πάνω σε αυτές τις συμπτώσεις, αρκετές από τις εφημερίδες έσπευσαν να παρομοιάσουν τη Θεσσαλονίκη ως άντρο του υποκόσμου. Και το χταπόδι άρχισε να απλώνει τις βεντούζες του πάνω από την πόλη. Αυτή η τάση ισοπέδωσης των πάντων αποτελεί ιστορία παλαιά και δεν κρίνω σκόπιμο να την αναλύσω περαιτέρω.

Και πριν βιαστούν κάποιοι να πουν ότι ο Ερμοκράτης προσπαθεί να πλασαριστεί τοπικιστικά ως κριτής των πάντων, καλό θα είναι να σκεφτούν ότι η υπόθεση αυτή δεν αφορά ΜΟΝΟΝ τη Θεσσαλονίκη. Οι αυτοκτονίες επιχειρηματιών, οι οποίοι έγιναν έρμαια βρώμικων κυκλωμάτων, δεν αποτελεί άγνωστη υπόθεση για κανέναν σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια και σε τελευταία ανάλυση μας αφορά όλους.

Εκείνο, όμως, που προκαλεί οργή είναι η λογική του συμψηφισμού που επιχειρούν πολιτικοί και δημοσιογράφοι, προκειμένου να χαρακτηρίσουν μια ολόκληρη περιοχή. Έτσι, επανέρχεται στο προσκήνιο η «κακιά» Θεσσαλονίκη, η «ρομαντική πόλη» κατά τη γνωστή περιπαικτική Κωστοπούλειο Θεωρία. Οι λογικές διαχωρισμού Βορρά-Νότου έχουν αρχίσει να κουράζουν απίστευτα και αυτό το βιολί πρέπει κάποτε να σταματήσει.

Όσο για το κλασικό πλέον δημοσιογραφικό κλισέ «ήταν πρόσωπα υπεράνω πάσης υποψίας», εδώ είναι να βάζει κανείς τα γέλια. Σκεφτείτε μόνον αυτό: εκείνοι που σήμερα σπεύδουν να καρφώσουν με το ψαροντούφεκο και τη δελφινιέρα τους το «μαύρο χταπόδι του Βορρά», είναι όλοι εκείνοι που επί 15 και πλέον χρόνια το συντηρούσαν και το «τάιζαν» φανερά ή κρυφά.

Ετικέτες

Ευάγγελος Βενιζέλος (7) δημοσιογραφία (6) Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (5) δημοσιογράφοι (5) Γιώργος Παπανδρέου (4) Πολιτική (4) Τρόικα (4) Merkel (3) Βόλφγκανγκ Σόιμπλε (3) Γερμανία (3) Ελλάδα (3) Κυβέρνηση (3) Λουκάς Παπαδήμος (3) Οικονομία (3) Παιδεία (3) ανεργία (3) Sarkozy (2) Αντώνης Σαμαράς (2) Βασίλης Παπαγεωργόπουλος (2) Δημοκρατία (2) Ευρωπαϊκή Ένωση (2) Θεσσαλονίκη (2) Μ.Μ.Ε. (2) ΠΑ.ΣΟ.Κ. (2) ΣΚΑΪ (2) Σύνταγμα (2) διαπλοκή (2) διαφθορά (2) επιχειρηματικότητα (2) καινοτομία (2) 28η Οκτωβρίου (1) Banque d' Orient (1) Deutsche Bank (1) Fitch (1) GResidence (1) Herman Van Rompuy (1) Hollande (1) Limbo Free Press (1) M.M.E. (1) Moody's (1) Open Coffee (1) Paul Graham (1) Sarpidonistas (1) Standard Poor's (1) Storie Umane (1) TEDx (1) ermocratis.blogspot.gr (1) real estate (1) startup (1) Όλι Ρεν (1) Αδαμάντιος Κοραής (1) Αριστοτέλης (1) Βουλή (1) ΓΣΕΕ (1) Γαλλία (1) Δήμος Θεσσαλονίκης (1) Διαφωτισμός (1) ΕΣΠΑ (1) Ελευθεροτυπία (1) Ελεύθερος Τύπος (1) Ερμοκράτης (1) Η Στήλη του Ερμοκράτη (1) Ηλίας Μόσιαλος (1) Ηράκλειο (1) Θεόδωρος Πάγκαλος (1) Κρήτη (1) ΜΑΤ (1) Μάλια (1) Μάνος Χατζιδάκις (1) Μισθολόγιο (1) Μνημόνιο (1) Μουσική (1) Παναγιώτης Ψωμιάδης (1) Παρέλαση (1) Πολιτεία (1) Προμηθέας (1) Στήλη του Ερμοκράτη (1) Υπουργείο Οικονομικών (1) Υπουργείο Παιδείας (1) Χρήστος Παπουτσής (1) απασχόληση (1) απεργία (1) αστυνομική βία (1) δάσκαλοι (1) εκλογές (1) εκπαίδευση (1) ελεγχόμενη χρεοκοπία (1) επιλεκτική χρεοκοπία (1) επιχειρήσεις (1) ευρωζώνη (1) ιστολόγιο (1) καθηγητές (1) κοινωνία (1) λογοκρισία. ημιμάθεια (1) νέοι (1) νεοφυείς επιχειρήσεις (1) παραλογισμός (1) τοκογλυφία (1) υποκρισία (1) χρεοκοπία (1)

Google+ Followers

Η λίστα ιστολογίων μου

  • Syrigos trashes Kofitsa again -
    Πριν από 4 χρόνια
  • SUPERHOT - SUPERHOT http://superhotgame.com/ Genre:FPS Price:Αναμένεται Οι ανεξάρτητοι δημιουργοί παιχνιδιών τα τελευταία 6 χρόνια έχουν μπεί δυναμικά στον χώρο της β...
    Πριν από 2 χρόνια
  • Καλώς ήρθατε - Welcome - Σας καλωσορίζω όλους στο mtglibrary.blogspot.gr, ένα ιστολόγιο αφιερωμένο στο Magic: The Gathering όπου θα μαθαίνετε νέα σχετικά με το παιχνίδι. Ελπίζουμε ...
    Πριν από 4 χρόνια
  • EΥΧΕΣ 2014 - Μπαμπά... τί θα μου πάρεις την Πρωτοχρονιά; -Τα λεφτά που θα βγάλεις απο τα κάλαντα *ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ * *ΠΟΛΛΑ 73* *Distanti e pur vicino* *fuoco di un camin...
    Πριν από 3 χρόνια