Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

Άνεργος στην χώρα του Ποτέ και του Πουθενά


 (Μια ιστορία νηφαλιότητας στον κόσμο της πάρανοιας) - Αναδημοσίευση από το Storie Umane

Μια φορά και έναν καιρό -όπως ξεκινούν όλα τα μικρά και μεγάλα παραμύθια- σε μια χώρα όχι και τόσο μακρινή, ζούσε ένας μικρός άνεργος. Έψαχνε εναγωνίως δουλειά, μπας και καταφέρει να τα βγάλει πέρα με όλα εκείνα που έτρεχαν δίπλα του. Και δεν ήταν λίγα εκείνα που έτρεχαν: ο δοσάς, ο φούρναρης, ο μπακάλης, ο μανάβης και όλοι εκείνοι που τον είχαν... γραμμένο στα μαύρα τους κατάστιχα με λευκό τεμπεσίρι.

Μια όμορφη ημέρα, άρπαξε μιαν εφημερίδα και άρχισε να ψαχουλεύει τη λίστα με τις μικρές αγγελίες. Το μάτι του έπεσε σε ένα Κοινοφελές Πρόγραμμα Απασχόλησης του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ για ανέργους, με χρηματοδότηση ΕΣΠΑ. Έκατσε, το έψαξε, μάζεψε δικαιολογητικά, τα έστειλε και έμεινε να περιμένει απάντηση. Ο καιρός περνούσε, απάντηση δεν ερχόταν. Σε κάποια στιγμή, το πήρε απόφαση. "Ποτέ δεν θα απαντήσουν", σκέφτηκε. "Άλλωστε σε τούτη δω την χώρα Ποτέ και κανείς δεν απαντάει".

Ώσπου, μια ωραία πρωία, το τηλέφωνο χτύπησε. Από την άλλη άκρη του ακουστικού, μια τσιριχτή φωνή τον ειδοποιούσε ότι επελέγη για πεντάμηνη εργασία σε ένα εξωτικό νησί. Χαρούμενος εκείνος ρώτησε γνωστούς και φίλους - ήταν και τυχερός ο ερίφης - εάν υπάρχει κανά σπιτάκι να μείνει στο νησί. Βρήκε εν τέλει κάτι και όντας αποφασισμένος να δουλέψει, ξαναπήρε τηλέφωνο στη κυρία με την τσιρίδα. "Ξέρετε", του είπε, "πρέπει να σας προειδοποιήσω ότι εάν πάτε στο νησί, ενδεχομένως να μην πληρώνεστε με το μήνα... Ξέρετε, το ΕΣΠΑ καθυστερεί και...". Το χαμόγελο πάγωσε. "Τι εννοείτε, κυρία μου;", της απάντησε ο μικρός μας άνεργος. "Δεν είναι πρόβλημα, αλλά εν πάσει περιπτώσει θα πάρετε τα χρήματά σας, κατά πάσα πιθανότητα, μετά το πέρας του προγράμματος, αναλόγως με την εισροή ρευστού από το ΕΣΠΑ. Συνήθως έτσι γίνεται, τα λεφτά έρχονται από το Πουθενά, από εκεί που δεν το περιμένουμε...", του είπε εκείνη, πάντοτε διστακτικά αλλά η τσιρίδα αμείωτη.

Εκείνος ξερόβηξε: "Κυρία μου, ξεχνάτε μια σημαντική λεπτομέρεια. Είμαι άνεργος. Άρα τι μου ζητάτε; Να πάω σε έναν τόπο ξένο, να βάλω χρήματα από την τσέπη μου, που δεν έχω, να βρω σπίτι. Το ενοίκιο υπολογισμένο 220-250 ευρώ το μήνα. Άρα 600-250=350. Φαγητό; Με χίλιες δυο στερήσεις ένα 50άρικο. Πάμε στα 300. Φώτα και νερά σύνολο 150 ευρώ, άρα 150. Δόση αυτοκινήτου 175 ευρώ, άρα -25. Κι όλα αυτά γιατί; Για 600 ευρώ τα οποία θα έρθουν του Αγίου ΕΣΠΑ ανήμερα, ίσως και Ποτέ;". Η απάντηση ήρθε το ίδιο τσιριχτή: "Τι να σας κάνω, δεν είμαι εγώ ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, δεν φαίνομαι Πουθενά. Εσείς ξέρετε...".

Το τηλέφωνο έκλεισε, στον αέρα αντήχησαν δυο-τρεις κλασικές βλαστήμιες και στο τέλος ζήσαμε εμείς καλά και η ΓΣΕΕ καλύτερα. Η ιστορία είναι γνωστή: ο Πήτερ Παν έμεινε για πάντα στην χώρα του Ποτέ-Ποτέ. Ο Έλληνας άνεργος δυστυχεί στην χώρα του Ποτέ και Πουθενά. Ένας είλωτας που ακούει ανάπτυξη και γελάει με ανθρώπους σαν τα "φυντάνια" που τον κυβερνάνε και κομπάζουν ότι αφουγκράζονται τον πόνο και τη δυστυχία του. Πουθενά σε αυτόν τον πλανήτη δεν υπήρξε ξανά τέτοια ταπείνωση για έναν λαό, που πληρώνει τα λάθη αυτών που έδειξαν τέτοια αδηφαγία όσο κανείς Ποτέ άλλοτε. Στο προτεκτοράτο της ντροπής, στο βασίλειο των Φούχτελ και των Σφάχτερμαν, ο οικονομικά ενεργός πληθυσμός περιγράφεται πλέον με μία και μόνον λέξη: νεκρός.

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2012

Παντρεύοντας τον παραλογισμό με την υποκρισία


"Afflict the conforted, confort the afflicted..." (Περικοπή από τον όρκο των δημοσιογράφων)

Η παρακολούθηση μιας συζήτησης στο Κοινοβούλιο αντικατοπτρίζει, όπως υποστήριζαν οι βιογράφοι του Oliver Cromwell, το σφυγμό της ίδιας της κοινωνίας. Η αξιωματική αυτή διαπίστωση παραμένει εδώ και τρεις αιώνες ζωντανή, αλώβητη.

Αρκεί να δει κανείς με ιδιαίτερη τα πεπραγμένα των τριακοσίων "εθνοσωτήρων" μας εντός της Βουλής. Σε μια εποχή, οπότε η λογική έχει αντικατασταθεί από τον εξτρεμισμό, και το "πολιτικώς ορθόν" κατάφερε να εξυψώσει το απολιτικό παράλογο μέσω της διαφθοράς και της διαπλοκής, οι αψιμαχίες εντός της κοινοβουλευτικής αίθουσας έχουν εξελιχθεί σε ένα ανίερο παιχνίδι εντυπωσιασμού.

Η αντιπροσωπευτική δημοκρατία στην Ελλάδα έχει πεθάνει. Δεν είναι, ούτως ή άλλως, δημοκρατία πια. Είναι ένα θέατρο του παραλόγου, μια ιδιότυπη χούντα που ζέχνει σαν ψοφίμι: ο λαός εκλέγει, υπό την επίφαση μιας συνταγματικής ελευθερίας οι πολιτικοί ακολουθούν τις επιταγές μιας Ευρώπης, βουτηγμένης στα συμφέροντα λίγων, για να μην πω τίποτε χειρότερο. Μιας ένωσης κρατών που δεν μοιάζει σε καμία περίπτωση με αυτό που είχαν οραματιστεί οι δημιουργοί της στα μέσα της δεκαετίας του '50.



"Αυτά τα μέτρα θα είναι τα τελευταία". "Δεν θα υπάρξουν οριζόντιες περικοπές". "Συνομίλησα με τον Θεό". "Είμαστε μια συγκυβέρνηση συνευθύνης". Συγκάτοικοι είμαστε όλοι στην τρέλα, κι εγώ δεν έχω για νοίκι... Αυτή είναι η αλήθεια, κι αφήστε τον Αντωνάκη, τον Βαγγέλη και τον Φώτη να το παίζουν Θεόσταλτοι. Το ψέμα διαδέχεται την υποκρισία. Κι όλα αυτά στο όνομα της Πατρίδας: μια λέξη που έχει καταντήσει κουρελόχαρτο και έγκλημα σωστό στα χέρια των κυβερνώντων, αλλά και μια έννοια που τείνει να καταστεί όπλο στα χέρια μιας μερίδας επιτηδείων, ένα άθλιο συνονθύλευμα λαϊκισμού και φασισμού.

Οι πρώτοι μιλούν με όρους ανάπτυξης και υποκρίνονται ότι με την πολιτική τους βοηθούν τον τόπο τους. Σε λίγους μήνες, όμως, θα εμφανιστούν και πάλι, γονυπετείς και οσφυοκάμπτες, να ζητούν κοινωνική συναίνεση και συνοχή εκεί που δεν υπάρχει τίποτα. Οι δεύτεροι, πάλι, θα εκτοξεύουν κατηγορίες για έλλειψη παιδείας και θα απευθύνονται στη γενιά των 16χρονων, ζητώντας τους να γίνουν οι νέοι "μελανοχίτωνες", εκμεταλλευόμενοι ακριβώς την πνευματική ένδεια της νεολαίας.

Δεν υπήρξα αλλά ούτε και θα γίνω ποτέ λουδίτης των νέων τεχνολογικών μέσων. Ναι, είναι αλήθεια, τα κοινωνικά δίκτυα διεύρυναν το σύστημα της επικοινωνίας, αλλά ταυτόχρονα μείωσαν τα περιθώρια αντίδρασης όλων μας. Προτιμάμε όλοι μας, μηδενός εξαιρουμένου, να φωνάξουμε και να διαμαρτυρηθούμε μέσω του Facebook και του Twitter.

Στις μεγάλες πορείες και τις συγκεντρώσεις βλέπεις 20 με 30 άντε βαριά 50 χιλιάδες άτομα, όταν αυτή τη στιγμή η ανεργία χτυπά σχεδόν δύο εκατομμύρια ψυχές σε αυτή την χώρα. Εάν αυτό δεν είναι υποκρισία, τότε τι είναι;

Τα καλέσματα των συνδικάτων ζητούν να "κατέβουμε όλοι μαζί στους δρόμους", αλλά άλλοι είναι στην Ομόνοια, άλλοι στην Κλαυθμώνος, άλλοι στην Αριστοτέλους και άλλοι στην Καμάρα. Γίνεται απεργία μία ημέρα, λίγο μπάχαλο, πέφτουν ψιλές, χοντρές, καδρόνια, καμιά ρωσική "φλογερή μπουκαλίτσα" άντε και καμιά δεκαριά καψούλια δακρύων και το πανηγυράκι τελειώνει εκεί.



Η Ιστορία επαναλαμβάνεται πάντοτε, ακολουθώντας τους δικούς της κανόνες: το κλίμα στην Ελλάδα θυμίζει το σαθρό οικοδόμημα της γερμανικής δημοκρατίας της Βαϊμάρης στις αρχές του '30, όταν ο Αδόλφος Χίτλερ προετοίμαζε την άνοδό του στην εξουσία. Οικονομία γκρεμισμένη, κοινωνική έκρηξη προ των πυλών, εθνικό φρόνημα και ηθικό τσακισμένα από τις διαρκείς ταπεινώσεις του "διαίρει και βασίλευε" και της τακτικής "σοκ και δέος" που εφαρμόζουν οι τροϊκανοί. Τότε ήταν η Κοινωνία των Εθνών, τώρα είναι η Τρόικα. Η Γερμανία αποκηρύσσει το ναζισμό, αλλά τη βολεύει που στο Ελλάντα, τα "φιδάκια" αλωνίζουν ανενόχλητα, προσφέροντας υπηρεσίες καθαροαίμου-άρειου μαντρόσκυλου στο όνομα της Πατρίδας. Εάν αυτό δεν είναι υποκρισία τότε τι είναι;

Μήπως ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε, επιτέλους, τον εαυτό μας με θάρρος στον καθρέφτη; Να αφήσουμε λίγο το αναπαυτικό παιδικό καθηκάκι, πάνω στο οποίο έχουμε στρογγυλοκαθίσει και διαδηλώνουμε ηλεκτρονικά και να αρχίσουμε να βλέπουμε τα πράγματα λίγο διαφορετικά; Μήπως να αφήσουμε τις ηλιθιότητες περί αεροψεκασμών και την ακατάσχετη φλυαρία κατά μέρος και να αντιδράσουμε; Ξοδεύουμε φαιά ουσία, σάλιο, μελάνι και χτυπήματα στο πληκτρολόγιο, για να υπεραναλύουμε συνωμοσίες και άλλες όμορφες... κουκουναριές καμαρωτές και δεν κάνουμε το αυτονόητο.



Όσο τους αφήνουμε να παντρεύουν την υποκρισία τους με την παθητικότητά μας, τόσο ο παραλογισμός τους θα κυλάει μέσα στο αίμα μας σαν παραλυτικό, γαργαντουιστικό δηλητήριο και θα μας σπρώχνει όλο και πιο πολύ στον πάτο. Όπως είχε πει και ο Alan Moore στο V for Vendetta: "Ο λαός δεν θα έπρεπε να φοβάται την κυβέρνησή του. Η κυβέρνηση θα πρέπει να φοβάται τον λαό της". Και ο φόβος στην προκειμένη περίπτωση συνεπάγεται και σεβασμό.

Καλό θα είναι, λοιπόν, να το θυμόμαστε όλοι μας: στην πείνα, τη φτώχεια και τη μιζέρια κανείς δεν ξεχωρίζει κόκκινα, πράσινα, γαλάζια και κίτρινα. Βλέπει μόνον γκρίζο.

Ετικέτες

Ευάγγελος Βενιζέλος (7) δημοσιογραφία (6) Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (5) δημοσιογράφοι (5) Γιώργος Παπανδρέου (4) Πολιτική (4) Τρόικα (4) Merkel (3) Βόλφγκανγκ Σόιμπλε (3) Γερμανία (3) Ελλάδα (3) Κυβέρνηση (3) Λουκάς Παπαδήμος (3) Οικονομία (3) Παιδεία (3) ανεργία (3) Sarkozy (2) Αντώνης Σαμαράς (2) Βασίλης Παπαγεωργόπουλος (2) Δημοκρατία (2) Ευρωπαϊκή Ένωση (2) Θεσσαλονίκη (2) Μ.Μ.Ε. (2) ΠΑ.ΣΟ.Κ. (2) ΣΚΑΪ (2) Σύνταγμα (2) διαπλοκή (2) διαφθορά (2) επιχειρηματικότητα (2) καινοτομία (2) 28η Οκτωβρίου (1) Banque d' Orient (1) Deutsche Bank (1) Fitch (1) GResidence (1) Herman Van Rompuy (1) Hollande (1) Limbo Free Press (1) M.M.E. (1) Moody's (1) Open Coffee (1) Paul Graham (1) Sarpidonistas (1) Standard Poor's (1) Storie Umane (1) TEDx (1) ermocratis.blogspot.gr (1) real estate (1) startup (1) Όλι Ρεν (1) Αδαμάντιος Κοραής (1) Αριστοτέλης (1) Βουλή (1) ΓΣΕΕ (1) Γαλλία (1) Δήμος Θεσσαλονίκης (1) Διαφωτισμός (1) ΕΣΠΑ (1) Ελευθεροτυπία (1) Ελεύθερος Τύπος (1) Ερμοκράτης (1) Η Στήλη του Ερμοκράτη (1) Ηλίας Μόσιαλος (1) Ηράκλειο (1) Θεόδωρος Πάγκαλος (1) Κρήτη (1) ΜΑΤ (1) Μάλια (1) Μάνος Χατζιδάκις (1) Μισθολόγιο (1) Μνημόνιο (1) Μουσική (1) Παναγιώτης Ψωμιάδης (1) Παρέλαση (1) Πολιτεία (1) Προμηθέας (1) Στήλη του Ερμοκράτη (1) Υπουργείο Οικονομικών (1) Υπουργείο Παιδείας (1) Χρήστος Παπουτσής (1) απασχόληση (1) απεργία (1) αστυνομική βία (1) δάσκαλοι (1) εκλογές (1) εκπαίδευση (1) ελεγχόμενη χρεοκοπία (1) επιλεκτική χρεοκοπία (1) επιχειρήσεις (1) ευρωζώνη (1) ιστολόγιο (1) καθηγητές (1) κοινωνία (1) λογοκρισία. ημιμάθεια (1) νέοι (1) νεοφυείς επιχειρήσεις (1) παραλογισμός (1) τοκογλυφία (1) υποκρισία (1) χρεοκοπία (1)

Google+ Followers

Η λίστα ιστολογίων μου

  • Syrigos trashes Kofitsa again -
    Πριν από 4 χρόνια
  • SUPERHOT - SUPERHOT http://superhotgame.com/ Genre:FPS Price:Αναμένεται Οι ανεξάρτητοι δημιουργοί παιχνιδιών τα τελευταία 6 χρόνια έχουν μπεί δυναμικά στον χώρο της β...
    Πριν από 2 χρόνια
  • Καλώς ήρθατε - Welcome - Σας καλωσορίζω όλους στο mtglibrary.blogspot.gr, ένα ιστολόγιο αφιερωμένο στο Magic: The Gathering όπου θα μαθαίνετε νέα σχετικά με το παιχνίδι. Ελπίζουμε ...
    Πριν από 5 χρόνια
  • EΥΧΕΣ 2014 - Μπαμπά... τί θα μου πάρεις την Πρωτοχρονιά; -Τα λεφτά που θα βγάλεις απο τα κάλαντα *ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ * *ΠΟΛΛΑ 73* *Distanti e pur vicino* *fuoco di un camin...
    Πριν από 3 χρόνια