Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Πρωτότυπη επιχειρηματική δράση για έναν κόσμο-πρότυπο



"Δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές, ούτε ξόρκια που θα αποδιώξουν τον Μαμωνά της απραξίας. Απαιτείται αλλαγή συμπεριφοράς, τακτικής και αντιμετώπισης των δυσκολιών. Ο ατομικισμός να δώσει τη θέση του στην ομαδικότητα, στη δημιουργία πραγματικών επιχειρηματικών κοινοτήτων, όπου η καινοτομία θα διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο".

Η σύλληψη μιας πρωτότυπης ιδέας είναι, τις περισσότερες φορές, μια αυθόρμητη αλλά εξίσου επώδυνη διαδικασία. Αυτό δεν αφορά μόνο στην υλοποίησή της, αλλά και στον τρόπο παρουσίασης και μετάδοσής της στο ευρύ κοινό. 

Η στείρα μνημονιακή νοοτροπία που εισήγαγαν με περίσσεια θρασύτητα οι δανειστές μας έγινε τροχοπέδη στη διαδικασία αυτή. Ύφεση, οικονομική και δημοσιονομική κρίση, κρατική αναλγησία και κούφιες υποσχέσεις για «fast track επιχειρείν» εντείνουν καθημερινά ολοένα και περισσότερο την κατήφεια, παγώνουν κάθε όνειρο για ένα σαφώς οριοθετημένο πρόγραμμα επιχειρηματικής δραστηριότητας. 

Στον αντίποδα αυτής της παράλογης λογικής υπάρχουν, ωστόσο, κάποιοι δίαυλοι έκφρασης και επικοινωνίας, κάποια κανάλια που μπορούν να δώσουν βήμα στην καινοτομία. Ο Ερμοκράτης ταξίδεψε στην Κρήτη και έλαβε μέρος στο 4ο Open Coffee που διοργάνωσε η Ομάδα Προγραμματιστών Χανίων (chaniadevs.wordpress.com) στον πολυχώρο του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου (Νεώριο Μόρο). 

Εκείνο που μπορεί να διαπιστώσει κανείς, παρακολουθώντας τις εργασίες ενός Open Coffee είναι ότι ο Έλληνας έχει μέσα στο αίμα του αυτό που, αφοριστικά ίσως, θα μπορούσε να ονομαστεί «επιχειρηματικό δαιμόνιο». Το έχει. Εν μέσω κρίσης, εν μέσω κελευσμάτων ότι «οι καιροί είναι χαλεποί», υπάρχουν άνθρωποι που αναζητούν τρόπους να δημιουργήσουν, να ανακαλύψουν ή ακόμα και να εφεύρουν νέες οπτικές υγιούς επιχειρηματικότητας. 

Μια δυναμική βάση δεδομένων που θα βοηθήσει ασθενείς και γιατρούς ενός πολυϊατρείου, μια πρωτοπόρα εφαρμογή για smartphone που δίνει ουσιαστικό νόημα στην ψηφιακή αφήγηση (Qrator), ένας υπέροχα διαδραστικός ιστότοπος, για να κλείσει κανείς τραπέζι σε ένα εστιατόριο (Bookeat!), ακόμα και ένα site που προάγει τον «γαμήλιο τουρισμό» στα Χανιά, είναι ως παραδείγματα ικανά να καταδείξουν ότι ο Έλληνας δεν κάθεται φρόνιμα, όπως επιτάσσουν οι εμπνευστές της ύφεσης – και καλά κάνει. 


Κοινότητα, ο μεγάλος απών…
 


Αυτή είναι μια θετική εικόνα. Είναι όμως αρκετή; Η απάντηση εδώ είναι σαφώς αρνητική. Παρακολουθώντας φιλόδοξα events όπως τα Open Coffee και τα TEDx, εκτιμάται πως πολλές φορές η παρουσίαση τέτοιων καινοτόμων ιδεών περιορίζεται δραματικά σε ένα επίπεδο, όπου ο αντίκτυπος τους, αν και δυναμικός, παραμένει στιγμιαίος. Είναι σαν να βλέπει κανείς ένα όμορφο ενυδρείο με εξωτικά ψάρια, μαγεύεται προσωρινά, αλλά μέχρι εκεί. 

Κάτι συμβαίνει. Κάτι φταίει. Δυστυχώς, στην Ελλάδα του 2013, τα «όμορφα μυαλά» αντιμετωπίζουν δύο εξίσου βλαβερές παραμέτρους: την αδιαφορία και τη μοναξιά. Η πρώτη μεταφράζεται σε αυτό που επιτάσσει η μνημονιακή πολιτική και δεν χρήζει περαιτέρω ανάλυσης. Η δεύτερη, όμως, δείχνει, με τον χειρότερο τρόπο, μια εσφαλμένη νοοτροπία: όποτε σε τούτη την όμορφη χώρα κάποιος είχε μια καλή ιδέα, πάντοτε του την έπεφταν ένα σωρό άλλοι, είτε απλά για να τον πικάρουν, είτε για να του βγάλουν το μάτι και να τον υποσκελίσουν, 

Με απλά λόγια, έλειπε και εξακολουθεί να απουσιάζει αυτό που στις Η.Π.Α. ονομάζεται κοινότητα (community). Εκεί που θα ήθελε κάποιος να μοιραστεί κάτι σημαντικό με μια ομάδα ανθρώπων και να το διασπείρει σε ένα ευρύτερο κοινό, με κοινά ενδιαφέροντα, σε εκείνο το σημείο η μοναξιά γινόταν κάθε φορά ο μοναδικός του σύντροφος. Ο φόβος για την κλοπή της πνευματικής ιδιοκτησίας, τα συμφέροντα των εταιρειών-κολοσσών και τα παιχνίδια διαφθοράς και διαπλοκής τους με την εκάστοτε κρατική εξουσία, εξουδετέρωναν κάθε κύτταρο και κάθε ψύγμα υγιούς επιχειρηματικής σκέψης. 

Η αδιαφορία και η μοναξιά δημιουργούν φόβο και αυτός με τη σειρά του οδηγεί στη φυγή προς το εξωτερικό. Οι αριθμοί είναι αμείλικτοι: μόνον κατά την περίοδο 2009-2012 τουλάχιστον 300.000 νέοι εγκατέλειψαν την Ελλάδα, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη σε μια άλλη χώρα. 



Αλλαγή νοοτροπίας: επιβάλλεται, δεν αναβάλλεται… 

Εντούτοις, ακόμη και μέσα σε ένα εξαιρετικά δυσμενές οικονομικό περιβάλλον, υπάρχουν δυνατότητες να ξεπεραστεί αυτό το νοητό τείχος που έχει ορθωθεί μπροστά στα μάτια των όμορφων μυαλών και των ανήσυχων πνευμάτων. Δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές, ούτε ξόρκια που θα αποδιώξουν τον Μαμωνά της απραξίας. Απαιτείται αλλαγή συμπεριφοράς, τακτικής και αντιμετώπισης των δυσκολιών. Ο ατομικισμός να δώσει τη θέση του στην ομαδικότητα, στη δημιουργία πραγματικών επιχειρηματικών κοινοτήτων, όπου η καινοτομία θα διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο. 

Δεν γίνεται να ρίχνουμε διαρκώς το ανάθεμα – και μόνο – στο κράτος, γιατί αποτελούμε κι εμείς αναπόσπαστο κομμάτι του. Ζούμε και ενεργούμε μέσα σε αυτό και δεν αποτελεί δικαιολογία ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε σε μόνιμη βάση ώτα κωφεύοντα. Είναι αδήριτη ανάγκη τέτοιες πρωτοβουλίες, όπως τα Open Coffee και τα TEDx, να γίνουν πιο εξωστρεφή, ασκώντας υγιή πίεση και ζητώντας περισσότερα για μια καινοτόμο επιχειρηματικότητα. 

Ταυτόχρονα, θα πρέπει να σταματήσει και αυτή η λανθασμένη νοοτροπία ότι «ο Έλληνας δεν καταλαβαίνει, άρα γιατί να ασχοληθούμε με αυτόν, ας μας αναγνωρίσει πρώτα ο ξένος». Δεν είναι θέμα εθνικισμού αλλά ούτε και υπέρμετρου πατριωτισμού. Το κοινό εκπαιδεύεται. Εάν αφεθεί, τότε μόνο γίνεται έρμαιο κοντόφθαλμων ανθρώπων, άγεται και φέρεται από τα κούφια λόγια, ασκώντας απλά στείρα κριτική σε ό,τι καινούργιο εμφανίζεται στον ορίζοντα. 

Τα ψέμματα τελείωσαν. Ούτε ο ουρανός θα βρέξει ευρώ, ούτε ο κρατικός κορβανάς θα ξεχειλίσει από πεντακοσάρικα, αλλά ούτε κι ο Άγιος θα βοηθήσει, εάν κι εμείς οι ίδιοι δεν κουνήσουμε τα χεράκια μας. Όσο θα προτάσσουμε δικαιολογίες, όσο θα κρυβόμαστε πίσω από αυτές, τόσο περισσότερο τα απανταχού αρπακτικά, εντός και εκτός συνόρων, θα τρίβουν χαιρέκακα τα χέρια τους, δημιουργώντας τεχνητά στεγανά, πέρα και πάνω από τα οποία κανείς δεν θα έχει δικαίωμα να ζήσει. 

Βρίσκουμε προοπτικές και δίνουμε κίνητρα για μια καλύτερη ζωή, όχι απλά για να επιβιώσουμε σήμερα, αλλά με σκοπό να δημιουγήσουμε τα εχέγγυα για ένα καλύτερο αύριο. Σε τελευταία ανάλυση, ο μεγαλύτερος εχθρός μας παραμένει ένας και μοναδικός: ο ίδιος μας, ο κακός μας εαυτός. 

Χρήσιμοι σύνδεσμοι:  

Bookeat!

Qrator

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

Όταν η ημιμάθεια φίμωσε τον Μάνο…




“Την ίδια ώρα η πολιτεία αγανακτεί διότι υπάρχουν μερικά ζωντανά της κύτταρα που αντιδρούν άτεχνα, ανοργάνωτα, ίσως μ’ αφέλεια, σ’ όλην αυτή την οργανωμένη κρατική ασχήμια, αντί να βλογάμε τον Θεό που βρίσκονται ακόμη μερικοί που δε συνήθισαν στην «παρουσία του τέρατος». (…) Κορίτσια κι αγόρια με γυαλιά, έτσι καθώς κοιτάτε με απορία κι αγανάκτηση για ό, τι συμβαίνει γύρω σας, είμαι μαζί σας. Και σας αγαπώ…”

Είναι πολύ εύκολο να ρίξει κανείς το ανάθεμα στη διευθύντρια του δημοτικού σχολείου, για την απόφασή της να απαγορέψει σε δασκάλα να διδάξει στο μάθημα της Μουσικής το αριστούργημα των Νίκου Γκάτσου και Μάνου Χατζιδάκι, «Κεμάλ». Θα ήταν εξίσου βολικό να βάλουμε στο στόχαστρο έναν θεσμό, την Παιδεία, η οποία διαρκώς υποβαθμίζεται από πρακτικές και δηλώσεις αοράτων πολιτικών προσώπων με «σκοτεινά και δόλια συμφέροντα».

Η κρίση ενός θεσμού τόσο σημαντικού για την κοινωνικοποίηση του ανθρώπου δεν είναι κάτι αυτοφυές, ούτε μια κατάσταση που θα μπορούσε να προσιδιάζει στον τρόπο εκδήλωσης ενός αυτοάνοσου κοινωνικού νοσήματος. Ο Έλληνας το βιώνει χρόνια τώρα στο πετσί του, στην πλάτη του, εν τέλει στο ίδιο του το μυαλό και τη σκέψη του: οι πολιτικοί πειραματισμοί και οι κάθε είδους «νεωτερισμοί» σε έναν ιδιαίτερα ευαίσθητο τομέα, όπως αυτός της Παιδείας, ήταν οι κύριοι υπεύθυνοι για την απαξίωσή του.

Η Παιδεία, στην πλέον ιδεάτη της μορφή, έχει τη δύναμη να παράγει υγιώς σκεπτόμενους ανθρώπους. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, αντιβαίνει στην πρακτική της αγελαίας αντίδρασης, όπου η λογική μετατρέπεται σε παραλογισμό και η κριτική σκέψη σε ένα θορυβώδες ουρλιαχτό που θυμίζει φωνές μέσα στον όχλο. Αυτό που η αριστερή πολιτική σκέψη αποκαλεί μονολεκτικά «σύστημα», τροφοδοτεί μια σειρά από πράξεις, που εδώ και αρκετά χρόνια συμβάλλουν στην απορρύθμιση του εκπαιδευτικού μηχανισμού και εν τέλει καταργούν κάθε έκφραση ορθής κοινωνικής συμπεριφοράς.


Στην πυρά του πολιτικώς ορθού… 

Η αποσάρθρωση της ελληνικής παιδείας έγινε με αργό και μεθοδικό τρόπο: απαξιώθηκαν σύμβολα και εικόνες, στο όνομα της προστασίας του ατόμου από φαινόμενα μισαλλοδοξίας και κοινωνικοθρησκευτικού ρατσισμού. Οι όροι «έθνος» και «εθνικός» έγιναν ενοχλητικοί όσο και ένας θόρυβος. Μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, εθνικισμός και εθνισμός ανακατεύθηκαν περίτεχνα μέσα στη μαρμίτα της πολιτικής ορθότητας, σε σημείο όπου η εθνική ταυτότητα ισοδυναμούσε πλέον με όρο ταμπού. Ο πατριώτης-εθνιστής έγινε συνώνυμο του εθνικιστή-φασίστα-ρατσιστή.

Προφανώς, κάτι τέτοιο βόλευε αυτό το διαβόητο «σύστημα», το οποίο, αν και ισχυριζόταν σε κάθε ευκαιρία ότι προήγε τη μετριοπάθεια, αντιθέτως ενίσχυε ολοένα και περισσότερα τη λογική της πόλωσης και των άκρων.

«Ημιμάθεια Α.Ε.»

Το κακό, όμως, δεν σταμάτησε εκεί. Τα σχολεία μετατράπηκαν σε μια ατέρμονη ταινία βιομηχανικής παραγωγής ημιμαθών ανθρώπων, που ήξεραν λίγα πράγματα αλλά ποτέ μα ποτέ δεν προχώρησαν στη βαθύτερη ουσία της γνώσης: έβλεπαν την επιφάνεια, μα ποτέ το βάθος. Ο επικίνδυνα ημιμαθής μαθητής μεγάλωσε, απέκτησε το Cayenne του, έζησε μια δανεική ζωή, αλλά ποτέ του δεν έμαθε τι ήταν αυτό που πραγματικά του έλειπε. Η θεσούλα στο Δημόσιο, το βόλεμα και το «δεν βαριέσαι» έγιναν ένα με το DNA του.

Η γνώση, που πάντα την αντιμετώπιζε ως ένα αναγκαίο κακό, έγινε ο πρωταρχικός του εχθρός και στόχος. Στο δημοτικό σχολείο δεν του έμαθαν να διαβάζει για εκείνον, αλλά για τον καλό βαθμό και τη σημαία σε μια εθνική γιορτή. Στο γυμνάσιο δεν τον άφησαν να διαβάσει την Ιστορία παρά μόνον αποσπασματικά, βάζοντάς του όρους επονείδιστους όπως «συνωστισμός» και «εθνικός μύθος». Στο λύκειο τον έβαζαν να αποστηθίζει εκατοντάδες επί εκατοντάδων σελίδες με όρους, θεωρίες και μαθηματικά αξιώματα, δίχως ποτέ να το εξηγούν γιατί πρέπει να τα ξέρει όλα αυτά.

Η Παιδεία κατάντησε ένα μόρφωμα που δεν παρείχε κανένα κίνητρο, μια ξερακιανή και στείρα γυναίκα που αντί να μεγαλώνει, δηλητηρίαζε μεθοδικά γενιές ολόκληρες ανθρώπων. Ένα άτομο με γνώσεις ήταν και παραμένει για το «σύστημα» επικίνδυνο και τούτο είναι απόλυτα λογικό: η λογική των άκρων και του παραλόγου μπορεί να αφομοιωθεί πολύ καλύτερα από κάποιον ημιμαθή, γιατί εκείνος είναι που μπορεί να γίνει εύκολος στόχος μέσα από ένα παιχνίδι λέξεων και εντυπώσεων πολιτικής ορθότητας που του σερβίρεται καθημερινά μέσα από τα δελτία των οκτώ.

Η κρίση στην Παιδεία είχε ως αναπόφευκτο επακόλουθο την ίδια την κρίση των αξιών. Ο «Κεμάλ» του Μάνου την πλήρωσε από τη θλιβερή ημιμάθεια ενός γονέα, που είδε μέσα από του στίχους του Γκάτσου μια «εθνική προδοσία», αλλά και από την εγκληματική στάση ενός εκπαιδευτικού, ο οποίος μεγάλωσε με αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα και αντί να προσπαθήσει να το αλλάξει, προτίμησε να στρογγυλοκαθίσει στην καρέκλα του και να ασκήσει λογοκρισία σε μια δασκάλα και τους μαθητές της, έτσι απλά, για να «κλείσουν γρήγορα τα στόματα και να μη δημιουργηθούν άσχημες εντυπώσεις για το σχολείο».

Το περιστατικό αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί μεμονωμένο, εάν ζούσαμε σε μια διαφορετική εποχή υπό τελείως διαφορετικές συνθήκες. Το είδωλο, ωστόσο, που φαίνεται μέσα από τον καθρέφτη αντικατοπτρίζει την πραγματική εικόνα της ελληνικής κοινωνίας. Μιας κοινωνίας δίχως κίνητρα, που αρέσκεται στην αποθέωση του κιτς και αναλίσκεται σε διαφημίσεις με μπούτια και πετσούλες, σε ξυλοδαρμούς και φαινόμενα μισαλλοδοξίας, σε ύβρεις και απαξιώσεις κάθε μορφής. Και όλα αυτά, επειδή οι πολιτικοί ιθύνοντες πιστεύουν ότι αυτή είναι η θέση που αρμόζει στους πολίτες αυτής της χώρας.

Όμως τα λόγια του Μάνου αντηχούν ακόμη και τώρα, μέσα σε αυτό τον απύθμενα κακό θόρυβο της πολιτικής ορθότητας, που κατακλύζει τα πάντα: «Δεν είναι το τραγούδι μου απλοϊκό κι ευχάριστο σαν το τενεκεδένιο σήμα μιας πολιτικής παράταξης ή ενός αθλητικού συλλόγου. Δεν κολακεύει τις συνήθειές σας ούτε και διασκεδάζει την αμηχανία σας, την οικογενειακή σας πλήξη ή την ερωτική σας ανεπάρκεια. Δεν είναι το τραγούδι μου μονόφωνη αρτηρία ούτε μια πολυφωνική και λαϊκή υστερία. Είναι μια μυστική πηγή, μια στάση πρέπουσα και ηθική απέναντι στα ψεύδη του καιρού μας, ένα παιχνίδι ευφάνταστο μ’ απρόβλεπτους κανόνες, μια μελωδία απρόσμενη που γίνεται δική σας, δεμένη αδιάσπαστα με άφθαρτες λέξεις ποιητικές και ξαναγεννημένες…».

Ετικέτες

Ευάγγελος Βενιζέλος (7) δημοσιογραφία (6) Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (5) δημοσιογράφοι (5) Γιώργος Παπανδρέου (4) Πολιτική (4) Τρόικα (4) Merkel (3) Βόλφγκανγκ Σόιμπλε (3) Γερμανία (3) Ελλάδα (3) Κυβέρνηση (3) Λουκάς Παπαδήμος (3) Οικονομία (3) Παιδεία (3) ανεργία (3) Sarkozy (2) Αντώνης Σαμαράς (2) Βασίλης Παπαγεωργόπουλος (2) Δημοκρατία (2) Ευρωπαϊκή Ένωση (2) Θεσσαλονίκη (2) Μ.Μ.Ε. (2) ΠΑ.ΣΟ.Κ. (2) ΣΚΑΪ (2) Σύνταγμα (2) διαπλοκή (2) διαφθορά (2) επιχειρηματικότητα (2) καινοτομία (2) 28η Οκτωβρίου (1) Banque d' Orient (1) Deutsche Bank (1) Fitch (1) GResidence (1) Herman Van Rompuy (1) Hollande (1) Limbo Free Press (1) M.M.E. (1) Moody's (1) Open Coffee (1) Paul Graham (1) Sarpidonistas (1) Standard Poor's (1) Storie Umane (1) TEDx (1) ermocratis.blogspot.gr (1) real estate (1) startup (1) Όλι Ρεν (1) Αδαμάντιος Κοραής (1) Αριστοτέλης (1) Βουλή (1) ΓΣΕΕ (1) Γαλλία (1) Δήμος Θεσσαλονίκης (1) Διαφωτισμός (1) ΕΣΠΑ (1) Ελευθεροτυπία (1) Ελεύθερος Τύπος (1) Ερμοκράτης (1) Η Στήλη του Ερμοκράτη (1) Ηλίας Μόσιαλος (1) Ηράκλειο (1) Θεόδωρος Πάγκαλος (1) Κρήτη (1) ΜΑΤ (1) Μάλια (1) Μάνος Χατζιδάκις (1) Μισθολόγιο (1) Μνημόνιο (1) Μουσική (1) Παναγιώτης Ψωμιάδης (1) Παρέλαση (1) Πολιτεία (1) Προμηθέας (1) Στήλη του Ερμοκράτη (1) Υπουργείο Οικονομικών (1) Υπουργείο Παιδείας (1) Χρήστος Παπουτσής (1) απασχόληση (1) απεργία (1) αστυνομική βία (1) δάσκαλοι (1) εκλογές (1) εκπαίδευση (1) ελεγχόμενη χρεοκοπία (1) επιλεκτική χρεοκοπία (1) επιχειρήσεις (1) ευρωζώνη (1) ιστολόγιο (1) καθηγητές (1) κοινωνία (1) λογοκρισία. ημιμάθεια (1) νέοι (1) νεοφυείς επιχειρήσεις (1) παραλογισμός (1) τοκογλυφία (1) υποκρισία (1) χρεοκοπία (1)

Google+ Followers

Η λίστα ιστολογίων μου

  • Syrigos trashes Kofitsa again -
    Πριν από 4 χρόνια
  • SUPERHOT - SUPERHOT http://superhotgame.com/ Genre:FPS Price:Αναμένεται Οι ανεξάρτητοι δημιουργοί παιχνιδιών τα τελευταία 6 χρόνια έχουν μπεί δυναμικά στον χώρο της β...
    Πριν από 2 χρόνια
  • Καλώς ήρθατε - Welcome - Σας καλωσορίζω όλους στο mtglibrary.blogspot.gr, ένα ιστολόγιο αφιερωμένο στο Magic: The Gathering όπου θα μαθαίνετε νέα σχετικά με το παιχνίδι. Ελπίζουμε ...
    Πριν από 4 χρόνια
  • EΥΧΕΣ 2014 - Μπαμπά... τί θα μου πάρεις την Πρωτοχρονιά; -Τα λεφτά που θα βγάλεις απο τα κάλαντα *ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ * *ΠΟΛΛΑ 73* *Distanti e pur vicino* *fuoco di un camin...
    Πριν από 3 χρόνια